Bł. Edmund Bojanowski

Twórca koncepcji Przedszkola

Czytaj dalej

Św. Stanisław
Kostka

Patron dzieci i młodzieży

Czytaj dalej

BŁOGOSŁAWIONY EDMUND BOJANOWSKI

  • URODZONY: 14 listopada 1814 roku w Grabonogu
    • Syn Walentego i Teresy z Umińskich
    • Brat: Teofil – przyrodni
  • NAUKA: pierwsze lata uczył sie w domu, studiowała we Wrocławiu i Berlinie, ze względu na chorobę nie uzyskał dyplomu
  • OSOBOWOŚĆ: pobożny, skromny, dobry, współczujący o wrażliwym sercu, patriota i społecznik, apostoł wiejskiego ludu
  • WAŻNE WYDARZENIA Z ŻYCIA:
    • w wieku 4 lat ciężko zachorował, był bliski śmierci, odzyskał cudownie zdrowie po gorliwej modlitwie jego matki przed cudowną figurą Matki Bożej Bolesnej w Gostyniu, jako dowód wdzięczności rodzice ofiarowali wotum – srebrne Oko Opatrzności
    • 1830 rok wybucha powstanie listopadowe, ojciec Edmunda wyrusza walczyć co kończy się konfiskatą części majątku rodziny
    • 1832-1838 studiował we Wrocławiu i Berlinie, w tym czasie umierają jego rodzice, choroba nie pozwala mu dokończyć nauki
    • powrót do Grabonoga – widzi wielką nędze i wielość dzieci pozostawionych bez opieki
    • zakłada dom dla sierot i szpital w Gostyniu pod opieką sióstr miłosierdzia ale nadal szuka innych rozwiązań
    • zakłada biblioteki wiejskie
    • 1850 rok otwiera pierwszą ochronkę w Podrzeczu, do opieki nad dziećmi zaprasza wiejskie dziewczęta, które sam uczy jak wychowywać dzieci – układa dla nich program wychowawczy

„Miałem na względzie, raz korzyść małych dzieci, wystawionych po wsiach przez zaniedbanie lub nieświadomość rodziców na zepsucie przedwczesne, po drugie – uświęcenie kobiet wiejskich, a przez to wpływ na podniesienie moralizmu wiejskiego”

  • dało to początek nowemu zgromadzeniu zakonnemu, które z czasem nazwał Służebniczkami najświętszej Marii Panny
  • w Edmundzie wzrasta pragnienie zostania kapłanem, wstępuje do seminarium, jednak choroba zmusza go do powrotu do domu
  • szerząc dzieła miłosierdzia, pod koniec życia Edmund traci dom i cały majątek
  • umiera w Górce Duchownej na plebani u swojego przyjaciela w 1871 roku, beatyfikowany przez Jana Pawła II 1999 roku w Warszawie
  • pod koniec jego życia zgromadzenie miało już 22 domy i 98 sióstr
  • do Łańcuta siostry przybyły w 1861 roku, jest to jedyne miejsce na Podkarpaciu, dokąd przyjechał Edmund Bojanowski
  • PRZESŁANIE BŁ. EDMUNDA BOJANWSKIEGO

„Każda dobra dusza jest jak świeca choć się sama spala, to innym przyświeca”

„Dzieci jako najdroższy skarb niechaj starannie i z miłością pielęgnują”

„Czym ranne wstanie i rychłe zasianie, tym też wczesne wychowanie. Tu więc zacząć się musi odrodzenie ludzkości (…) przede wszystkim w życiu rodzinnym, domowym, w obrębie wczesnego wychowania.”

Więcej: https://www.sluzebniczki-przemysl.pl/zalozyciel/

 

Modlitwa o uproszenie łaski Bł. Edmunda Bojanowskiego:

Boże Ojcze Niebieski, dawco źródło wielkiego dobra,

proszę Cie za wstawiennictwem Błogosławionego Edmunda,

który całym sercem Cie miłował, w Tobie bezgranicznie pokładał nadzieję

i niczego w swym życiu Ci nie odmówił o udzielenie mi łaski…

Ufając w pośrednictwo Niepokalanej Służebnicy Pańskiej,

by Błogosławiony Twój Edmund, opiekun dzieci ubogich i chorych

stał się dla ludu Bożego świętym orędownikiem we wszystkich jego potrzebach.

Ojcze nasz….  Zdrowaś Mario… Chwała Ojcu…

Modlitwa dla dzieci do bł. Edmunda Bojanowskiego

 

Błogosławiony Edmundzie proszę Cię

Bądź ze mną dziś przez cały dzień

Być blisko Boga wciąż mnie ucz

Bo to najlepszy do nieba klucz,

Być dobrym dla ludzi, pomóż mi

Będę cię kochał przyrzekam ci.

Wstaw się by Bóg wysłuchał mnie

W sprawie, o którą modlę się. Amen

ŚWIĘTY STANISŁAW KOSTKA

  • URODZONY: jesień 1550 rok
    • syn Jana Kostki i Małgorzaty z Kryskich
  • RODZEŃSTWO: trzech braci i dwie siostry
  • NAUKA: do 14 roku życia uczył się w domu, później został wysłany razem z bratem Pawłem do gimnazjum ojców jezuitów w Wiedniu
  • OSOBOWOŚĆ: pobożny, skłonny do wzruszeń „Jeżeli ktoś wyrażał się w jego obecności nieprzyzwoicie, wówczas chłopiec bladł, robiło mu się słabo, a nawet mdlał.”
  • WAŻNE WYDARZENIA Z ŻYCIA:
    • w grudniu 1565 roku, Stanisław zapadł na ciężką chorobę, prosił o przysłanie księdza z wiatykiem ale nie zostało spełnione to jego pragnienie. Gorąco modlił się wtedy do św. Barbary patronki dobrej śmierci i to ona przyniosła mu Komunię Świętą.
    • w czasie choroby widział także Matkę Bożą, która podawała mu Dzieciątko Jezus na ręce
    • Stanisław, gdy wrócił do zdrowia napisał list do ojca by ten udzielił mu pozwolenia na wstąpienie do zakonu ojców jezuitów – otrzymał kategoryczną odmowę
    • uciekł z Wiednia by udać się do Rzymu i tam osobiście prosić generała zakonu o przyjęcie
    • jego pragnienie spełniło się, nie na długo jednak się nim cieszył, powróciła ciężka choroba
    • po 10 miesiącach w Rzymie zmarł z wyczerpania w nocy z 14 na 15 sierpnia 1568 roku.

„Do wyższych rzeczy jestem stworzony i dla nich winienem żyć” – takie było hasło Stanisława w czasie pobytu w Wiedniu.

Święto św. Stanisława Kostki obchodzone jest 18 września. Jest patronem Polski, dzieci i młodzieży.

Święty Stanisławie, Twojej opiece się polecam i proszę Cię,
abyś mnie swoim wstawiennictwem przed Bogiem
wspierał i ratował we wszystkich potrzebach moich
i wyjednał mi łaskę wiernego naśladowania cnót twoich.
Spraw to, abym Bogu dochował wierności
pośród wszelkich dróg tego życia
i zasłużył sobie na łaskę szczęśliwej śmierci. Amen.

Scroll to Top